Sakramenty i posługi

Najważniejsze informacje o każdym sakramencie. Szczegóły i wymagane dokumenty znajdziesz po rozwinięciu.

Chrzest święty

Rodzice zgłaszają się do kancelarii parafialnej najpóźniej na dwa tygodnie przed planowanym chrztem. Potrzebny jest odpis aktu urodzenia dziecka z USC, a dla chrzestnych spoza parafii — zaświadczenie z ich parafii.

Dokumenty

  1. Odpis aktu urodzenia dziecka z USC.
  2. Zaświadczenie od rodziców chrzestnych mieszkających poza parafią chrztu o możliwości dopuszczenia ich do godności chrzestnych (wydaje parafia ich zamieszkania).
  3. Jeśli rodzice nie mieszkają na terenie naszej parafii, a chcą ochrzcić dziecko u nas — zgoda ich proboszcza.

Rodzice dziecka

Rodzice, prosząc o sakrament chrztu dla swojego dziecka, biorą na siebie odpowiedzialność wychowania go w wierze katolickiej. Wychowanie w wierze oznacza doprowadzenie dziecka do świadomej przyjaźni z Chrystusem, a to dokonuje się przez:

  • przekazanie dziecku podstawowych prawd wiary i zasad moralności głoszonych przez Kościół katolicki,
  • przede wszystkim nauczenie dziecka modlitwy,
  • włączenie go w życie wspólnoty katolickiej (Msza św. niedzielna),
  • posyłanie na naukę religii,
  • doprowadzenie do pełnego udziału w Eucharystii i do przyjęcia sakramentu bierzmowania,
  • wprowadzenie w dojrzałe i odpowiedzialne życie chrześcijańskie.

Jeśli rodzice dziecka, nie mając przeszkód kanonicznych, żyją w związku niesakramentalnym (bez ślubu kościelnego), powinni starać się o zawarcie małżeństwa sakramentalnego przed chrztem dziecka. Trudno bowiem mieć uzasadnioną nadzieję na chrześcijańskie wychowanie dziecka, jeśli rodzice nie są praktykującymi katolikami, żyją bez przeszkód w konkubinacie bądź na kontrakcie cywilnym.

Udzielenie chrztu dziecku rodziców świadomie rezygnujących ze ślubu kościelnego byłoby legalizacją ich zaniedbania lub, co gorsze, lekceważenia wiary. Jeżeli z powodu przeszkód kanonicznych rodzice dziecka nie mają ślubu kościelnego, wraz z chrzestnymi składają oświadczenie, że zobowiązują się wychować dziecko w wierze katolickiej.

Rodzice chrzestni

Funkcja rodziców chrzestnych jest posługą podejmowaną w imieniu Kościoła. Dlatego Kościół stawia warunki, które muszą być spełnione, aby móc być chrzestnym.

Rodzice chrzestni muszą mieć ukończone 16 lat. Nie mogą być ojcem ani matką przyjmującego chrzest. Muszą należeć do Kościoła katolickiego i uprzednio przyjąć sakramenty chrztu, Eucharystii i bierzmowania. Powinni swoim życiem, zgodnym z nauką Kościoła katolickiego, wyznawać swą wiarę — pomóc w dojrzewaniu do wiary może tylko człowiek, który sam wiarą żyje i dlatego może być jej świadkiem. Na rodziców chrzestnych nie można wybierać osób, które z wiarą nie mają nic wspólnego: żyjących w konkubinatach i związkach niesakramentalnych, niepraktykujących, nigdy niewidzianych w świątyni, nieznających własnych proboszczów, nieprzyjmujących księdza po kolędzie. Skoro sami nie żyją wiarą, nie mogą wesprzeć w tym rodziców dziecka ani przekazać wiary dziecku.

KKK 1650: „…Jeśli rozwiedzeni zawarli cywilnie drugi związek małżeński, znajdują się w sytuacji, która obiektywnie wykracza przeciw prawu Bożemu. Dlatego nie mogą oni przystępować do Komunii Eucharystycznej tak długo, jak długo trwa ta sytuacja. Z tego samego powodu nie mogą oni pełnić pewnych funkcji kościelnych” — jak np. bycia chrzestnym czy świadkiem bierzmowania.

Osoby żyjące w niesakramentalnym związku małżeńskim oraz młodzież nieuczęszczająca na katechizację nie mogą być dopuszczone do godności rodziców chrzestnych.

Obowiązkiem rodziców chrzestnych jest:

  1. dawanie przykładu dziecku poprzez prowadzenie autentycznego życia chrześcijańskiego,
  2. wspomaganie rodziców w chrześcijańskim wychowaniu dziecka,
  3. modlitwa za chrześniaka,
  4. zwracanie rodzicom uwagi, gdy nie wypełniają obowiązków chrześcijańskich.

KKK 1255: Aby mogła rozwijać się łaska chrztu, potrzebna jest pomoc rodziców. Na tym polega także rola rodziców chrzestnych, którzy powinni być głęboko wierzący, a także zdolni i gotowi służyć pomocą nowo ochrzczonemu, zarówno dziecku, jak dorosłemu, na drodze życia chrześcijańskiego. Ich misja jest prawdziwą funkcją eklezjalną. Cała wspólnota eklezjalna ponosi częściowo odpowiedzialność za rozwój i zachowywanie łaski otrzymanej na chrzcie.

Sakramentu chrztu można udzielić każdemu człowiekowi, który jeszcze nie został ochrzczony. Chrzest wyciska niezatarte znamię, dlatego nie można powtórnie udzielić chrztu temu, kto już raz został ważnie ochrzczony.

I Komunia Święta

Spotkania przygotowujące odbywają się raz w miesiącu w niedzielę: Msza o 12:00 dla dzieci z rodzicami, a bezpośrednio po niej spotkanie. Uroczystość I Komunii Świętej — sobota 15 maja 2027 r.

Przez cały rok (do kwietnia) spotykamy się zazwyczaj na Mszy o godz. 12:00 (rodzice i dzieci przygotowujące się do I Komunii), a bezpośrednio po Mszy odbywa się spotkanie. Obecność jest obowiązkowa. Poza tym jednym spotkaniem w miesiącu prosimy, aby dzieci uczestniczyły w niedzielnych Mszach o 10:30 — z kazaniem dla dzieci, dostosowanym do ich poziomu. Prosimy rodziców, by uwrażliwili dzieci na odpowiednie zachowanie w kościele.

  1. Termin następnego spotkania: 15.11.2026 r., godz. 12:00.
  2. Trwa październik, miesiąc różańcowy. Prosimy, aby dzieci uczestniczyły w nabożeństwach różańcowych w kościele o godz. 17:30.
  3. Przypominamy o zdawaniu modlitw wklejonych w Zeszytach Ćwiczeń. Prosimy o terminowość.
  4. Strojem liturgicznym na I Komunii są alby.
  5. Przypominamy o dostarczeniu zgłoszenia dziecka do I Komunii oraz aktu chrztu dzieci ochrzczonych poza parafią w Malczycach.
  6. Jeżeli dziecko nie mieszka na terenie naszej parafii, prosimy o zgodę parafii zamieszkania na przyjęcie I Komunii u nas. Miejscem przyjmowania sakramentów jest parafia zamieszkania.

Bierzmowanie

Sakrament udzielany młodzieży klas 7 i 8 szkoły podstawowej. Przygotowanie trwa rok, odbywa się w parafii (niezależnie od katechezy szkolnej) — katechezy dwa razy w miesiącu.

Bierzmowanie jest sakramentem, w którym Duch Święty udziela się człowiekowi ochrzczonemu jako Dar. Istotny obrzęd bierzmowania składa się z trzech elementów wykonywanych równocześnie:

  1. namaszczenie olejem Krzyżma na czole ochrzczonego,
  2. nałożenie ręki biskupa na jego głowę,
  3. słowa: „Przyjmij znamię daru Ducha Świętego”.

W Kościele rzymskokatolickim zwyczajnym szafarzem bierzmowania jest biskup. W pewnych okolicznościach bierzmować może kapłan upoważniony do tego przez prawo kościelne.

Skutki bierzmowania

  1. udoskonala łaskę chrztu,
  2. głębiej zakorzenia nas w synostwie Bożym,
  3. ściślej jednoczy nas z Chrystusem,
  4. pomnaża w nas dary Ducha Świętego,
  5. udoskonala naszą więź z Kościołem,
  6. umacnia do świadczenia o wierze chrześcijańskiej słowem i czynem.

Bierzmowanie, podobnie jak chrzest, nie może być powtórzone ze względu na niezatarty charakter, czyli znamię Chrystusa, które wyciska na duszy chrześcijanina. Każdy kandydat obiera sobie imię, które biskup nadaje przy bierzmowaniu.

Sakrament bierzmowania jest również zadaniem. Udzielenie się Ducha Świętego i upodobnienie do Chrystusa Kapłana, Proroka i Króla zobowiązuje do dziękczynienia i do kroczenia drogą zbawienia. Na ten dar trzeba odpowiedzieć pobożnym życiem, apostolstwem, służbą bliźnim i udziałem w liturgii.

„Namaszczenie krzyżmem i słowa, jakie mu towarzyszą, wyrażają skutki daru Ducha Świętego. Przez namaszczenie wonnym olejem ręką biskupa ochrzczony otrzymuje niezniszczalny charakter, znamię Pańskie, razem z darem Ducha Świętego, który doskonalej upodabnia do Chrystusa i udziela mu łaski rozszerzania wśród ludzi dobrej woni” (Wprowadzenie do Obrzędów bierzmowania, nr 9).

Przygotowanie w parafii

Przygotowanie rozpoczyna się rok przed przyjęciem sakramentu i jest niezależne od katechizacji szkolnej (przygotowanie do wszystkich sakramentów odbywa się w parafii). Młodzież klas siódmych i ósmych spotyka się na katechezach dwa razy w miesiącu w wyznaczonym dniu. Wszyscy zobowiązani są do aktywnego uczestnictwa w liturgicznym życiu Kościoła (Msze św. i nabożeństwa). Osoby, które bez usprawiedliwienia nie uczestniczą w zajęciach, nie ukończą pozytywnie roku przygotowania.

Małżeństwo

Narzeczeni zgłaszają się do kancelarii parafialnej na trzy miesiące przed datą ślubu, aby spisać protokół rozmów kanoniczno-duszpasterskich.

Przez małżeństwo rozumiemy przymierze, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz na zrodzenie i wychowanie potomstwa. Zawierane między ochrzczonymi zostało podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu.

Kan. 1115: Małżeństwo powinno być zawierane w parafii, w której jedno z narzeczonych posiada stałe lub tymczasowe zamieszkanie. Ze słusznych racji, za niezbędną zgodą własnego proboszcza, wolno małżeństwo zawrzeć gdzie indziej.

Dokumenty do protokołu przedślubnego

  • dowód osobisty,
  • świadectwo chrztu wydane do ślubu kościelnego,
  • zaświadczenie o bierzmowaniu (jeśli nie ma o nim informacji na akcie chrztu),
  • świadectwo ukończenia kursu przedmałżeńskiego,
  • ostatnie świadectwo z nauki religii,
  • zaświadczenie z USC stwierdzające brak okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa (podstawa do ślubu konkordatowego),
  • zgoda własnego proboszcza, jeżeli narzeczeni mieszkają poza parafią planowanego ślubu (wystarczy z jednej strony),
  • w przypadku wdowca lub wdowy — akt zgonu współmałżonka z USC lub świadectwo zgonu z parafii pogrzebu,
  • w przypadku osób po ślubie cywilnym i rozwodzie — wyrok sądu.

Namaszczenie chorych

Odwiedzamy chorych w pierwszą sobotę miesiąca (poza lipcem i sierpniem) przed południem. Na indywidualne wezwanie — zgłoszenie w kancelarii lub zakrystii; w nagłych przypadkach kapłana można wezwać o każdej porze.

Sakramentu namaszczenia chorych udzielamy zwyczajnie podczas odwiedzin chorych w pierwszą sobotę każdego miesiąca (poza lipcem i sierpniem) w godzinach dopołudniowych, a także na każde indywidualne wezwanie chorego lub jego rodziny, za jego zgodą. Chorego zgłaszamy (z wyjątkiem chorych odwiedzanych systematycznie w pierwsze soboty) w kancelarii lub w zakrystii, podając imię i nazwisko, dokładny adres, numer telefonu oraz dzień i godzinę przyjścia kapłana. W nagłych przypadkach można wezwać kapłana o każdej porze.

Sakrament namaszczenia chorych wolno powtórzyć, jeśli chory po wyzdrowieniu znowu ciężko zachoruje lub jeśli w czasie trwania tej samej choroby niebezpieczeństwo stanie się poważniejsze (kan. 1004).

Kiedy udziela się sakramentu

  • w czasie poważnej choroby,
  • osobom w podeszłym wieku,
  • przed operacją,
  • osobom nieprzytomnym lub psychicznie chorym, jeśli można przypuszczać, że w normalnych warunkach życzyłyby sobie przyjęcia tego sakramentu.

Przygotowanie mieszkania

  • stół nakryty białym obrusem,
  • krzyż i świece.

W czasie udzielania sakramentu powinni modlić się wspólnie także domownicy. Sakramentu namaszczenia chorych nie udziela się zmarłym, lecz żywym. Ważna jest więc troska rodziny, aby odpowiednio wcześnie wezwać księdza — nawet gdy nie spodziewamy się rychłej śmierci chorego.